Op 8 maart was het weer zover: brouwdag. Gastbrouwer van vandaag buurman Arie. En dat betekent één ding: het wordt serieus werk. Geen licht zomerbiertje of een doordrinkbare blond, nee – Arie heeft een duidelijke regel: bier onder de 10% is geen bier.
Dus ja, de toon was gezet. Het werd een stevige stout.
Ik had nog net mijn eerste kop koffie achter de kiezen, maar Arie? Die had er al een halve dag op zitten. Dankzij de Formule 1 was hij al vroeg wakker en direct klaar om te beginnen.
En dat kwam goed uit, want deze brouwdag vroeg om voorbereiding. Veel voorbereiding.
Een zwaar bier betekent simpelweg: veel mout. En dat betekent schroten. Heel veel schroten.
Waar je bij een normaal biertje nog enigszins ontspannen bezig bent, stond Arie hier alsof hij een complete graanoogst aan het verwerken was. Emmers vol mout gingen door de molen.
En dat bleef niet zonder gevolgen. Alles werd plakkerig van het stof en de moutresten. Aan het einde van de dag lag er een mooie schoonmaakklus op ons te wachten.
Toen alle mout eindelijk geschroot was, kon het echte werk beginnen: het maischen.
Hier gebeurt de magie. Zetmeel wordt omgezet in suikers en vormt de basis voor alcohol en smaak. Met zo’n zwaar bier wil je balans: niet alleen alcohol, maar ook body, zoetheid en die kenmerkende geroosterde tonen.
De geur tijdens het maischen gaf al een goede indicatie van wat dit bier gaat worden: koffie, chocolade en geroosterde mout.
Tijdens het koken werd het al duidelijk: dit wordt geen doorsnee bier. De kleur was diep donker, bijna zwart.
We verwachten een bier dat:
Tijdens de vergisting gaan we het bier nog verder verrijken door cacao nibs en cold brew coffee toe te voegen. Daarmee willen we extra diepte en complexiteit creëren, passend bij het zware karakter van deze stout.
Wat zo’n dag vooral goed maakt, is het samen doen. Beetje ouwehoeren, beetje serieus bezig zijn en ondertussen bouwen aan iets waar je later echt van kunt genieten.
Arie die alweer vooruitkijkt naar het volgende zware project, en ik die vooral zorg dat alles een beetje in goede banen blijft.
Het bier staat inmiddels in het vergistingsvat. De verwachting is dat de vergisting ongeveer drie weken gaat duren.
Daarna volgt nog het rijpen, maar één ding is zeker: dit wordt geen snel biertje. Dit is er eentje om de tijd voor te nemen.
Dit keer stonden Mark en Abram aan de ketel voor een stevige American IPA. Maar tussen het maischen, spoelen en koken door ging het gesprek minstens zo vaak over belangrijkere zaken: auto’s, motoren, waterscooters en natuurlijk welke motorritten er binnenkort nog gereden moeten worden.
Lees het verhaal
Sommige bieren ontstaan uit een strak plan. Deze niet. Deze begon met een idee, een paar bijnamen en een gezonde dosis ambitie. Samen met Knaak Carl en Spreeuw Pieter zijn we de uitdaging aangegaan om een IPA te brouwen die nét even anders is. Geen standaard doordrinker, maar een bier met body, karakter en een klein randje eigenwijsheid.
Lees het verhaal
Afgelopen vrijdagavond stond de loods weer in het teken van mout, hop en gezelligheid. Samen met Joost en Mark werd er gebrouwen aan een nieuw bier: Kraaiennest...
Lees het verhaal
Afgelopen weekend was het weer zover: brouwdag. En niet zomaar één — deze stond volledig in het teken van ons nieuwe witbier: Kale Snavel & Lange Veer. Samen met (Kale) Cor en (Lange) John hebben we er een mooie, maar vooral gezellige dag van gemaakt.
Lees het verhaal
Op 8 maart was het weer zover: brouwdag. Gastbrouwer van vandaag buurman Arie. En dat betekent één ding: het wordt serieus werk.
Lees het verhaal
Samen met mijn schoonvader Joy en zijn vriend Erik gingen we opnieuw aan de slag. Het doel was duidelijk: meer body en meer karakter, maar wel dat lekkere doordrinkbare behouden.
Lees het verhaal
De loods rook al snel naar mout en hop, wat meteen sfeer gaf aan de avond. Tussendoor genoeg gepraat en gelachen, maar ook serieus bezig geweest om het goed te doen.
Lees het verhaal